ครรลองของเบอร์เกอร์กะเพราหมู
posted on 13 Sep 2008 16:16 by chalita in pan-din-t-rak
พูดแล้วอย่าเพิ่งหิวไปค่ะ.. ด้วยเบอร์เกอร์กะเพรา-ยำไบท์(ไส้กรอก)ของ 7-11, เบอร์เกอร์ข้าวเหนียวหมูย่าง+ส้มตำเชคยุคหนึ่งหลายปีที่แล้วของร้าน McDonald หรือ ข้าวยำไก่แซ่บในร้าน KFC และ พิซซ่า/พาสต้าต้มยำกุ้ง-ทะเลผัดฉ่าร้าน Pizza Hut.. ทั้งหลายทั้งปวงนี้ไม่ได้จะมากล่าวถึงอาหารแต่อย่างใด แต่กำลังพูดถึงความหมาย"ของ(วัฒนธรรม)ฝรั่ง"ในบ้านเรา ที่แบรนด์นอกมาเองแท้ๆ แต่ยังต้องปรับตัวให้เหมาะสมกับ"คนของเรา"น่ะค่ะ โดย..การหยิบยกอาหารขึ้นมากล่าว คงจะบ่งชี้ได้ชัดที่สุดแล้วว่าการ"ปรับใช้"มีความจำเป็นต่อสถานการณ์ความอยู่รอดมากเพียงไร
นับประสาอะไรกับการปกครองระบอบประชาธิปไตยในบ้านเราเล่าคะ ..76 ปีผ่านไป การเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองของพวกคณะราษฎร์ฯนั้น ดูเหมือนจะยังเปลี่ยนไม่เสร็จเลยว่าประชาธิปไตยของบ้านเราจะเป็นอย่างไร หรือสรุปว่ามันเหมาะสมกับเราไหม? คนไทยเราที่ชอบกินอาหารเผ็ดๆแซ่บๆนั้นน่ะต่างจากฝรั่งตาน้ำข้าวตรงที่เรายากจนค่ะ การศึกษาเราไม่ได้มาตรฐาน พูดง่ายๆว่าคนบ้านเรามันไม่ฉลาดทันโลก เดิมทีเป็นประเทศเกษตรกรรมแล้วถูกทุนนิยมครอบงำ(พูดย่อๆน่ะ) ทำให้ทุกวันนี้คนไทยภาคเกษตรรากหญ้ายังพึ่งพาตัวเองไม่ได้ เรื่องนี้ในหลวงพระมหากษัตริย์ของเราได้จัดการให้อยู่ค่ะ โดยท่านใช้เศรษฐกิจพอเพียงไปกระจายสอนให้พวกเขาไปเผยแพร่ของดีๆกันเองต่อไป.. ส่วนคนไทยภาคเมืองหลวงนั้นอย่าให้พูดเลยค่ะ ครั้งนึงไม่กี่ปีที่ผ่านมาเพื่อนเราในมหาวิทยาลัยมันยังบอกว่าโกรธอยู่เลย.. โกรธมากกก.. มันไปได้ยินฝรั่งพูดว่าประเทศเรายากจน มันไม่เข้าใจค่ะ ว่าคนไทยที่มันเห็นนั้น มีรถเก๋งขับกันทุกคนแล้วประเทศเราจะยากจนได้ยังไง? พระเจ้าช่วย..นี่เมิงเห็นกทม.เป็นประเทศไทยเท่านั้นแล้วใช่ไหม เกิดมาไม่เคยเปิดหูเปิดตาดูตามตจว.บ้านนอกคอกนาว่าเขาเป็นส่วนหนึ่งของประเทศเรานะ ก็คิดดูว่าในเมืองเองที่ว่าคนมันมีการศึกษายังคิดได้แค่นี้เลย แล้วเรือประเทศเราจะพายไปทางไหนต่อได้?
มีใครกล้าพูดไหมว่ากินแฮมเบอร์เกอร์ต้องสูตรออริจินัลดีที่สุด มันสะดวกมันสะอาด ผลิตจากกระบวนการที่ได้มาตรฐาน แต่..ทำไมแดกแล้วบั้นปลายชีวิตเสือกเป็นมันจุกอกตายโหงตายห่า กับการแดกผักแดกหญ้า แดกใบไม้ที่ขึ้นตามพื้นดินที่ตีนเคยเหยียบนั้นน่ะ ทำไมกินแล้วตายดีไม่ทรมานกับเคมีคีโมจนผมร่วงหมดหัวเล่าคะ? การเป็นคนไทยแดกอาหารวิถีไทยๆมันไม่ดีตรงไหนหรือ?
ไม่ได้บอกว่าประชาธิปไตยไม่ดี แต่ไม่เห็นด้วยกับการอ้างมาตรฐานของนอก100%ในการใช้กับคนไทยค่ะ เช่น"เรื่องการเมืองต้องสู้กันในสภา..ไม่ใช่ข้างถนน"(ทั้งๆที่รัฐธรรมนูญอนุญาตให้ชุมนุมได้ก็ยังมีคนสะเหร่อพูดแบบนี้) หรือ "เขามาจากการเลือกตั้งนะ คุณไม่มีสิทธิ์ไปขับไล่"บลาๆๆ 55อยากหัวเราะเป็นภาษาไทยเดิม จะเก็บประโยคควายๆไว้หลอกเด็กประถมก็ได้ +กับการที่คนไทยจำนวนมหาศาล กล่าวโจมตีกลุ่มผู้ชุมนุมและอวดอ้างว่าตัวเองเป็นกลางไม่มีความเห็นหรือฝักใฝ่ฝ่ายใดนั้น(ดูดีจังเลย เหมือนจะเป็นคนดีใช่ไม๊คะ) มันยักแย่ยักยันกันอยู่ค่ะว่าคนไทยเราคงไม่มีหัวใจเป็นประชาธิปไตย แต่ปากดันบอกว่ารักประชาธิปไตย..รักชาติ ความจริงแล้วจะแค่อ้างประชาธิปไตยกันก็ต่อเมื่อตัวเองเสียผลประโยชน์กระมังคะ แต่ในยามที่บ้านเมืองมีปัญหากลับไม่ยอมออกความเห็น ไม่ยอมทำหน้าที่ผู้บริหารประเทศ ไม่ยอมติดตามข่าวการเมืองเพราะอ้างว่าเครียด บางคนถึงกับประสาทกลับ..ย้อนมาตั้งคำถามกับตัวเองว่าทำไปแล้วจะได้อะไร? แล้วยังมีหน้ามาบอกว่าสงสารประเทศชาติ สงสารทำไมคะก็คุณ(ระ)ยำมันเอง ประเทศบอบช้ำก็เพราะผู้บริหาร(ตัวจริง)บอกว่าจะไม่ยอมบริหารไงล่ะคะ..
อะ อย่า'งง'ไปเลยค่ะ สูตรง่ายๆอย่าคิดให้มันซับซ้อน เบอร์เกอร์หรือแซนด์วิชนั้นคือชิ้นเนื้อขนาบด้วยขนมปัง 2 ด้านบนล่าง หลักการคือเพื่อการรับประทานแบบด่วนโดยปราศจากอาวุธ(ช้อนส้อม)จึงเอาขนมปังแห้งๆหุ้มเนื้อเปียกเอาไว้แล้วกัดกินรับประทานได้หมดชิ้น..เป็นอันเสร็จ ประชาธิปไตยก็ง่ายๆคือ พอคุณอายุถึงเกณฑ์เมื่อไหร่(บ้านเราก็ 18 ปีนั่นเอง)คุณก็เป็นผู้บริหารประเทศเมื่อนั้น เพราะประชาธิปไตยคือการที่ทุกคนมีสิทธิ์.. ในที่นี้ก็คือในยามที่ประเทศมีปัญหาคุณก็ต้องจัดการด้วยเช่นกัน มันเป็นภาระผิดชอบของคุณค่ะ ไม่ใช่สิทธิในการเรียกร้องกระจองอแงเวลาไม่ได้ดั่งใจหรือถูกใครเอาเปรียบเท่านั้นเข้าใจไว้ด้วย
ดังจะเห็นว่าเมื่อหลายปีก่อน ประเทศเราเป็นหนี้ไอเอมเอฟ..ประโยคที่ได้ยินบ่อยก็คือเด็กไทยเราเมื่อเกิดมาก็จะมีหนี้สินติดตัวอยู่คนละกี่หมื่นๆบาท..ฯลฯ ว่าไป คุณจะมาบอกว่าเฮ๊ยไม่เอา ตอนรัฐบาลกู้เงิน..กูกำลังอ่านหนังสือสอบอยู่ ฉะนั้นกูไม่รู้เรื่องกูเลยไม่ได้เป็นหนี้ใคร อย่ามาเก็บภาษีกระเป๋าหลุยวิตตองกูนะ เพราะกูจะไม่ใช้เงินคืนไอเอมเอฟ กูไม่เกี่ยว! คุณทำไม่ได้ค่ะฉันใดฉันนั้น.. ถ้าคุณอยู่ในประเทศประชาธิปไตยและมีอายุเกิน 18ปี คุณจะมีหน้าที่ที่ต้องตัดสินว่าจะพาประเทศไปในทางใดโดยปริยาย
เฉพาะยิ่งยามที่ประเทศมีปัญหาในวันนี้ คุณต้องตัดสินใจค่ะ ถ้าไม่ศึกษาเลือกข้างที่มันพอจะมีอยู่ คุณก็ต้องคิดและเสนอทางออกอื่นๆขึ้นมาให้ได้ ไม่ใช่เอาแต่พูดว่า"อย่าทะเลาะกันๆ"ประดุจคนปัญญาอ่อน
หน้าที่ของคุณไม่ใช่การเข้าคูหาแล้วกาเลือกใครสักคนไปทำหน้าที่แทน(แล้วเสร็จ)นะคะ หน้าที่ของคุณมันยังอยู่..เพียงแต่การเมืองระบบตัวแทนนั้นมันมีไว้เพื่อลดขั้นตอนบางอย่างเท่านั้น จะเปรียบเทียบให้ดูว่าถ้าที่บ้านคุณตัดสินใจเลือกจ้างผู้หญิงคนหนึ่งหรือหลายคนเอาไว้เป็นคนรับใช้ เป็นแม่ครัวคอยจ่ายตลาด ซื้อกับข้าว-หุงหาอาหารให้ ใจคอคุณจะเชื่อหรือถ้าแม่ครัวอ้างกับคุณว่า.. "ในเมื่อคุณตัดสินใจเลือกเธอมาทำหน้าที่จ่ายกับข้าวแทนคุณแล้ว ฉะนั้นเธอจะเบิกเงินกี่บาท แล้วทำอะไรมาให้คุณทาน คุณก็ต้องไม่มาก้าวก่าย ไม่มีสิทธิ์มาเรียกร้องขอรับทราบหรือตรวจสอบใดๆเพราะการที่คุณเลือกเธอ ก็เท่ากับคุณมอบหมายหน้าที่เอาไว้ให้เธอทั้งหมดแล้วและคุณควรทำตามระบบ...." ว่าไงคะ ยอมไหมคะ?เหอๆ การคิดแบบนี้คือการคิดแบบปัญญาอ่อนค่ะ ราวกับคุณก็พูดได้ ว่าผู้แทนที่ดี(หรือผู้นำที่ดี)ต้องมีจริยธรรม ไม่โกงกิน และมีความสามารถ แล้วไงคะ?มันจะมีคนดีๆแบบนั้นมาประเคนให้คุณหรืออย่างไร แม้กระทั่งพระเจ้าแผ่นดินของเรายังไม่เพอร์เฟคต์เลย หรือแม้คุณจะบอกว่าในหลวงดีแล้วถ้าได้อย่างท่านมาบริหารประเทศน่ะคุณโอเคเลย แล้วมันมีไหมคะ?.. ความเป็นจริงอย่างในหลวงนี่เป็นบุคคลขั้นเทพที่หายากที่สุดในโลกแล้ว ไม่ทราบว่ากำลังเอาอุดมคติหรือฝันหวานๆของตัวเองมานั่งรอ ว่าอาจจะมีสักวันที่เราจะมีคนดีๆมารับงานแทนเรา ถ้าคุณหวังว่าฝันนั้นมันจะเป็นจริงคุณก็ปัญญาอ่อนแล้ว โดยเฉพาะท่านก็ไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมืองเสียด้วย.. เพราะอะไรล่ะคะ เพราะท่านอยากจะสอนให้เรายอมรับความเป็นจริง ท่านกำลังสอนให้เรา"หาปลา"ค่ะ ถ้าเราหาปลาเองได้ เรามีปลากินไปตลอดชีวิต แบบนี้นี่เองที่ท่านจึงไม่คอยจับปลามาให้เรากินเพราะถ้าสิ้นบุญท่านไปเมื่อไร เราก็คงจะเอาแต่คอยว่าจะมีใครมาจับปลาให้เรากินต่อนั่นเองค่ะ
คนที่เค้าเย้วๆอยู่บนถนน(ล่าสุดย้ายเข้าไปในบริเวณมีรั้วรอบขอบชิดแล้ว เพื่อที่จะได้ไม่ต้องปิดการจราจรฮ่าๆๆ) เค้าก็ไม่เพอร์เฟ็คต์ค่ะ ไม่มีใครทำอะไรแล้วดีถูกใจคุณๆไปหมดทุกอย่างมันก็ถูกแล้ว อะ..อย่างรัฐบาลเองน่ะดีตายห่าเลยหรือเปล่า? ฝ่ายค้านก็งั้นๆ ดีที่หล่อเหลาพอดูได้หน่อย แต่อยากจะชี้ให้เห็นว่าขนาดสู้กันในสภายังไม่แฟร์เลย การที่คนไทยจำนวนมากไม่รู้บทบาทของตัวเองว่าจะต้องคอยกำหนดทิศทางการขับเคลื่อนนาวาประเทศให้ไปทางไหนได้นั้น มันทำให้กระแสต่อต้านการโกงชาติไม่ติด ลองนึกๆดูว่าแค่เด็กอ้วนๆคนหนึ่งลูกตาสีตาสา ไปหาหมอที่คลีนิคแล้วหมอชุ่ยทำน้องเขาตาย.. ถ้าเรื่องมันไม่ติดกระแส มันไม่มีการเสนอข่าว เคสของเด็กคนนี้จะมีการสืบสวนไปจนถึงมือของหมอพรทิพย์หรือเปล่า ดีไม่ดีเรื่องก็คาอยู่ที่โรงพักเหมือนที่ใครต่อใครเจอดองเรื่องเป็นธรรมดาชีวิตคนไทยไป
แต่นักการเมืองที่โกงชาตินี้มันร้ายแรงกว่าโจรลักวิ่งชิงปล้นหรือหมอแย่ๆคนเดียวนะคะ พอคุณๆริบบิ้นสีเทาทั้งหลายไม่ยอมตามข่าวหรือตรวจสอบว่าคนใช้-แม่ครัวของประเทศเรา..เอาเงินเราไปทำอะไรบ้าง เขาก็โกงก็เม้มเงินเรากันตลอดทั้งปีทั้งชาติ โครงการแล้วโครงการเล่า จนเราจนลงๆไปตามๆกันเพราะเงินไปเข้ากระเป๋าพวกเขาหมด เต็มที่ก็ได้แต่บ่นว่าทำไมเราจนจังเลย คราวนี้คนที่สำนึกในหน้าที่เขาตรวจสอบได้ ทั้งๆที่เขาโกงเราทุกคนแต่เรากลับโวยไม่ดัง ราวกับเราเป็นลูกตาสีตาสาแล้วเขาโกงเราคนเดียวเสียยังงั้นน่ะ ลำพังถ้าไม่รวมตัวกันคงโวยไปได้แค่เพียงวันสองวันเท่านั้นแหละ คราวนี้พอคุณๆจะเห็นข่าวอยู่บ้าง(ตามกระแสเป็นพักๆเหมือนกับข่าวดาราตบกันข้างรถมินิ) คนที่โกงเราก็กลับใช้อำนาจที่เรามอบให้เค้าไปตอนกากบาท(แล้วปล่อยให้เขาหยิบเงินไปซื้อของตามใจชอบโดยไม่ตามไปดู)นั่นแหละ บิดเบือนและโกหกเราอย่างหน้าด้านๆ.. คราวนี้ด้วยความที่เราไม่ตามข่าว เราเลยประติดประต่อเรื่องไม่ได้ เกิดความสับสนจนเราคิดว่าเบื่อหน่ายและเลิกตามยังจะดีเสียกว่า (ที่แท้ก็กลัวตัวเองจะดูโง่ ตกเป็นเครื่องมือให้เขา..คิดแค่นั้นก็บอกว่าขออยู่ตรงกลางแล้ว)
คนประท้วงเขาจึงจำเป็นที่จะต้องออกมารวมตัวชุมนุมกัน เพราะทำแบบนี้มันติดกระแส มันทำให้คนหันมาสนใจ คุณคงไม่รู้อะไรหรอกว่าถ้าไม่มีเสียงของผู้ที่ออกมาชุมนุมแล้ว กระบวนการตัดสินของศาลที่ว่าชอบธรรมที่สุดแล้วนั้น อาจไม่เกิดขึ้นก็ได้ เพราะถ้าเราไม่รวมตัวกันโวยและบอกให้เขารู้ตัวว่ามีคนจับตาดูอยู่เยอะนะ ป่านนี้คนที่เดินเรื่องยื่นฟ้อง หรือคนที่รวบรวมหลักฐานมาให้ศาลนั้น.. อาจถูกเก็บไปนานแล้วก็ได้(เหมือนทนายสมชาย) เพราะคนใช้-แม่ครัวน่ะ แม้มอบอำนาจให้เล็กๆน้อยๆให้แต่ถ้านานวันอำนาจมันจะมากขึ้นค่ะ คิดง่ายๆนะคะที่เขาอ้างว่า"คนทั้งประเทศเลือกเขามา"นั่นเป็นข้อพิสูจน์ที่แจ่มชัดที่สุดเลยว่าพวกเขาจะมีอำนาจเหนือกว่าใครขนาดไหน เขาพูดจากใจจริงเลยค่ะว่าเขามีอำนาจเหนือใครจริงๆและอาจใช้ไปในทางที่ผิดก็ยังได้ เข้าใจไว้นะคะว่าอำนาจเขามากพอที่จะบิดเบือนและโกหกคุณได้อย่างแนบเนียนถ้าคุณเผลอค่ะ นับประสาอะไรกับแค่ทีวีเอกชนเจ้าเดียวและกลุ่มคนเพียงแค่หยิบมือเดียวดังที่เขาว่าจะไปสู้รบกับเขาได้? คุณปล่อยให้คนมีอำนาจมากมายขนาดนั้นรังแกคนไม่มีทางสู้(แต่ก็ออกมารวมตัวกันสู้ยิบตา)ได้ลงคอหรือคะ?
ลงท้าย กลับมาที่การปรับใช้ของนอกในหมู่คนไทยนะคะ.. วันนี้ยังไม่มีบทสรุปใดๆว่าประชาธิปไตยของเราจะเป็นยังไง มันยังไม่สามารถยึดหลักและกติกาของมันมาใช้ได้ผลกับสังคมเราจริงๆหรอกค่ะ ในวันนี้เรายังพอมีเวลาที่จะคิดดีไซน์ประชาธิปไตยสูตรกะเพราและช่วยกันหาทางออกได้อยู่นะ น่าจะมาช่วยๆกัน หรืออย่างน้อยอย่าขวางทางคนอื่นที่เขามีความคิดเห็นและออกมาแสดงความคิดเห็น มือไม่พายอย่าเอาเท้าราน้ำ ประเทศชาติจะย่ำแย่เพราะคนในชาติส่วนใหญ่ไม่รู้หน้าที่ ขอให้มองว่าที่เราทะเลาะกันนี้..วิกฤติมันสามารถเป็นโอกาส ในยามที่ข่าวบ้านการเมืองติดกระแส ยิ่งแรงยิ่งตรวจสอบง่ายค่ะ(ดังในวันนี้หลายคนคงเห็นแล้ว ว่าท่านอดีตผู้นำฝูงแมวมีพฤติกรรมที่ยังสามารถบริหารประเทศอยู่ได้อย่างชอบธรรมหรือไม่) ขอให้เราพยายามทำความเข้าใจและเปิดรับมัน ศึกษามัน ด้วยหน้าที่แห่งความรับผิดชอบ ที่อ้างไม่ได้ว่าคุณไม่ต้องการ.. แล้ววันหนึ่งบ้านเมืองเราจะสามารถไปต่อได้ถ้าคุณไม่เอาเท้าราน้ำอยู่อย่างนี้ เพราะถ้าไม่เช่นนั้นคุณก็จำเป็นที่จะต้องก่อตั้งคณะของคุณเองขึ้นมา ต่อต้านระบอบประชาธิปไตยนี้เสียเถิดค่ะ เพื่อเปลี่ยนแปลงการปกครองของบ้านเราให้เป็นแบบอื่น(เช่นเผด็จการแบบไหนก็ว่าไป) เพราะในเมื่อตัวคุณไม่ยินดีที่จะบริหารประเทศแต่ยินดีที่จะยกทรัพยากรทั้งหมดไปฝากผีฝากไข้ให้กับคนที่คุณเองก็เบื่อหน่ายและร้องยี้เพียงอย่างเดียวแล้วล่ะก็....
"อย่าอ้างว่าคุณรักประชาธิปไตย"
Tags: คนไทย, ประชาธิปไตย, หน้าที่, อาหารไทย, อำนาจ, เป็นกลาง, เลือกตั้ง12 Comments
