ผู้แย๊วโตหลิง

.............หน้าแรก "แผ่นดินที่รัก"
............--- pan-din-t-rak ---


ตั้ง category นี้ขึ้นมา ก็เพื่อเขียนบทความชี้แจง
ความเป็นไปในสังคมขณะนี้(ปีพุทธศักราช๒๕๕๑)
ประเทศไทยเรากำลังแตกแยกเป็นสองถึงสามฝ่าย
ท่ามกลางปัญหาเศรษฐกิจ สังคม การเมือง

เรายอมรับว่ามีขบวนการโกงชาติอยู่ฝ่ายหนึ่ง อีกฝ่าย
คือฝ่ายที่สามารถเข้าถึงข้อมูลข่าวสารได้อย่างแท้จริง
และกล้าที่จะออกมาปกป้องผลประโยชน์ของแผ่นดิน
เพื่อความถูกต้อง.. ส่วนฝ่ายที่สามคือคนที่ถูกฝ่ายแรก
มอมเมาจนไม่รู้อะไรเลย.. ถูกปิดหูปิดตา และยุยงให้
ออกมาแสดงความคิดเห็น ทั้งๆที่ตนไม่เคยรับทราบข้อ
มูลที่ถูกต้องและข้อเท็จจริงอย่างเพียงพอมาก่อน....

ผู้เขียนอยู่ฝ่ายที่สอง และกลัวฝ่ายที่สามมากที่สุด..

การเขียนบล็อกอย่างต่อเนื่องที่เกือบครบ 2 ปีแล้วของ
ผู้เขียน.. ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมานับได้ว่าผู้เขียนนั้น
"ขี้ขลาด"มาก.. รับรู้ข่าวสารทุกอย่าง รู้ว่ามีการโกงบ้าน
กินเมือง รู้ว่ามีคนที่ยังไม่รู้ และรู้ว่าตัวเองสามารถบอก
กับคนที่ยังไม่รู้ ให้รับรู้ได้.. แต่กลับไม่กล้าทำ

อย่างที่..คุณรสนา โตสิตระกูล ได้กล่าวไว้ในรายการ
ส่งเสริมคนดีรายการหนึ่งทางช่องไทยพีบีเอส ประมาณ
ว่า.. "คนดีมีอยู่เยอะ หาไม่ยาก แต่คนดีที่กล้าออกมา
ต่อสู้กับความไม่ถูกต้องนั้น.. มีไม่กี่คน"

ทำเอาผู้เขียนสะอึก สะท้อนใจว่าเรานี่หนอช่างขี้ขลาด
ทำไมเราทำได้แต่กลับท้อถอย เราท้อแท้..กับผู้ไม่รู้ที่
พร่ำออกมาแสดงตนเป็นคนดีที่ไม่ต้องการความขัดแย้ง
อาจด้วยตัวผู้เขียนเองก็มีทัศนคติอันเป็นลบกับความไม่
ถูกต้องมาโดยตลอดอยู่แล้ว ดังนั้นมันจึงป่วยการที่จะ
พูดออกไป แล้วถูกตราหน้ากลับมาว่ามัน"แรงเกิน"..ซึ่ง
คงไม่มีใครฟังสิ่งที่ผู้เขียนพยายามจะบอกพวกเขาอยู่ดี

แต่ทว่าวันนี้..หลายครั้งหลายหนที่ทนไม่ได้แล้วเช่นกัน
ผู้เขียนเสียน้ำตาไปก็เยอะ กับความระยำที่คนกลุ่มหนึ่ง
ทำไว้กับชาติบ้านเมือง พวกท่านทำกันอย่างต่อเนื่องไม่
หยุดหย่อนและมากขึ้นทุกวันๆ จนผู้เขียนคิดว่า"ถึงเวลา
แล้ว" ที่เราจะต่อสู้กับท่านเยี่ยงคนกล้า.. กล้าที่จะปกป้อง
ความถูกต้องยุติธรรม โดยมิได้รับผลประโยชน์อันใด
แม้แต่น้อย ยกเว้นเพียงความสบายใจที่จะได้เห็นสังคมนี้
ตั้งอยู่บนความถูกต้องและเป็นธรรม

ผู้เขียนไม่ได้หวังจะเห็นชาติบ้านเมืองเราพัฒนาเยี่ยงฝรั่ง
แต่ขอให้มันเกิดความยุติธรรมก็พอ ไม่มีใครเอาเปรียบใคร
ไม่มีใครโง่หรือฉลาดกว่าใคร คนทำผิดต้องได้รับโทษและ
เด็กๆเพียงเอาอย่างคนที่กระทำความดี.. และเมื่อบ้านเรา
ทำได้เช่นนั้น ผู้เขียนเชื่อว่า ความเจริญในชาติก็จะเกิดขึ้น
เองตามมาในภายหลัง(อย่างมั่นคงและตั้งบนความถูกต้อง)

แม้จะอยู่ท่ามกลาง"คนไม่รู้" ที่อาจต่อต้านและคัดค้านผู้เขียน
แต่ก็จะอดทนและทำใจไว้แล้ว.. แม้จะมี 100คนอ่าน.. 99 คน
ต่อต้าน.. และหลายคนเลิกคบ เลิกคุยกันไป.. ขอเพียง 1 คน
ที่เปิดใจรับฟังและได้รับรู้ความจริงจากผู้เขียนในวันหนึ่ง.. สัก
คนก็ยังดีค่ะ ..คุ้มเหลือเกินแล้ว

ขอบุญที่เคยทำไว้และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย ได้โปรดอวยพร
ให้ผู้เขียนมีกำลังใจทำสิ่งนี้ต่อไปนานๆ.. โดยไม่ท้อถอยด้วย
เทอญ...

........................นส.ชลิตา ชอบหาเรื่อง(มันหาเรื่องอีกแล้ว)