ผู้แย๊วโตหลิง

ว่าจะไม่เขียนอะไรอย่างนี้ลงบลอกแล้วนะ เพราะรู้ตัวว่าตัวเองเป็นคนยังไง แต่ฉันมีเวลาถึง 5 ชั่วโมงนับจากนี้ที่จะเอาชีวิตเหียกๆนี่ไปทำเชี่ยอะไรก็ได้ เพราะมันเป็น 5 ชั่วโมงที่ฉันใช้ชีวิตตัวเองไม่ได้ เลยขอระบายแม่งลงที่นี่ก็แล้วกัน...

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

อังคารที่ 21 สิงหาคม 2550

ฉันใช้ชีวิตตามปกติ เมื่อถึงเวลา 23:00 น. ก็ไปอาบน้ำ.. ปรากฏว่าเปิดน้ำแล้วน้ำไม่ไหล เลยลงไปดูก็อกที่สนามเผื่อว่าน้ำอาจจะไหลเบา สนามบ้านฉันมันอยู่ต่ำกว่าบ้าน น้ำอาจจะไหลมาให้ล้างหน้าได้บ้างก็ยังดี แต่..ไม่มีสัญญาณชีพใดๆจากก็อกที่อยู่ต่ำสุดของบ้านเลย

+ฉันพบความผิดปกติ ก็คือได้ยินเสียงลมจากก็อก.. แสดงว่าน้ำไม่ได้ไหลเบา แต่เป็นการตัดการส่งน้ำ

ฉันขึ้นไปบนบ้านแล้วโทร.1125 สายด่วนส้นตีนประปาระยำดั๊มชิท แม่งบอกจากเครื่องรับอัตโนมัติเลย ว่าแจ้งการหยุดส่งน้ำในวันนั้นตั้งแต่ 4ทุ่ม-ตี4...

"มึงแจ้งเอาตอนกูโทรมางั้นเลยเหรอ?" ขอถามคนอ่านหน่อยดิ๊ ว่า พวกคุณโทรไปสายด่วนผู้ใช้น้ำกันทุกวันหรือเปล่า? ถ้าใช่ ฉันจะได้เข้าใจว่า "กูมันจั๊ดง่าว สมควรแล้วแก่การสะสมแบคทีเรียต่ออีก300นาที" เพราะสำหรับฉันการโทรไปที่ประปานั่นแสดงว่าฉันมีปัญหาแล้วล่ะ ซึ่งมึงมาบอกกูขณะรอสายเนี่ย มันจะทันม๊ายย..

ฉันโมโหมาก กด 0 ติดต่อเจ้าหน้าที่ทันที

เหตุผลคือต้องการจะบอกเขาว่ามีคนไม่รู้ข่าวเลยว่าคุณหยุดส่งน้ำ เท่านั้นเอง..

ฉันระวังมากที่จะไม่ใช้อารมณ์ ฉันบอกกับตัวเองว่า "คนที่กำลังจะรับสายฉัน ก็เป็นเพียงคนทำงานคนหนึ่งที่ไม่ใช่คนดีไซน์ระบบห่วยแตก นี่ไม่ใช่ความผิดของเขาและฉันเข้าใจดี" ..ฉันเพียงต้องการคุยกับใครสักคนเพราะรู้สึกเดือดร้อนอย่างโดดเดี่ยวมากมาย.. เมื่อเจ้าหน้าที่รับสาย ฉันก็แจ้งเธอไปดีๆ แต่ผู้หญิงคนนั้นก็พูดไม่ดีกับฉันสักเท่าไหร่ เหตุเพราะเขารู้ว่ากำลังคุยอยู่กับคนที่เดือดร้อนใจมั๊ง ทั้งๆที่ฉันพูดกับเธออย่างระมัดระวังที่สุดแล้ว และฉันรู้ว่าเธอเป็นฝ่ายที่มีอคติ ไม่ใช่ฉัน..

แต่นั่นไม่สำคัญ ฉันไม่แคร์เรื่องเชี่ยพวกนี้หรอก สรุปว่า เธอแจ้งฉันว่าทางประปาใช้รถติดโทรโข่งมาประกาศแจ้งการหยุดส่งน้ำให้แล้ว และฉันขอบอกเลยนะ ว่าฉันเป็นแฟมมะลีวูแมนตัวจริง คือฉันอยู่บ้านตลอดเวลา หลายคนที่บลอกนี้พอจะรู้อยู่บ้างแล้วว่าฉันเก็บผักที่ปลูกในสวนกินและเขียนหนังสืออยู่กับคอมพ์ที่บ้าน โดยติดต่อโลกภายนอกทางอินเทอร์เน็ตมาหลายเดือนแล้ว ฉะนั้น ไม่มีทางที่รถประปาจะมาประกาศแล้วฉันไม่ได้ยิน เพราะลำพังช่วงเช้าๆขณะที่ฉันยังไม่ตื่น มีรถกับข้าวมาขายกี่คัน หมาหอนกลางดึกกี่ครั้งฉันรู้หมดเพราะฉันตื่นง่ายและจำได้ทุกอย่าง ฉันไม่ใช่คนหลับลึกเลย

แล้วอย่างนี้ฉันจะทำยังไงล่ะ? ก็เลยบอกเธอว่า ช่วยรับแจ้งหน่อยว่ามีบ้านฉันที่ไม่รู้เรื่องนี้ เพราะก็ไม่มีใครรู้หรอกว่ารถมาจริงๆหรือเปล่า หรือว่ามันมาไม่ถึง.. เธอกลับตอบฉันว่าเราไม่มีระบบรับแจ้ง.. เราไปประกาศแล้วคุณต้องสำรองน้ำเอาเอง..

(คืนนั้นฉันปวดร้าวหัวใจมากมายค่ะ แต่ก็ไม่ได้ปริปากกับใครเท่าไหร่)

เจ้าหน้าที่คนนั้นยังบอกอีกด้วยว่า จะหยุดทำการส่งน้ำครั้งต่อไปในวันที่ 28 สิงหา และ 4กันยาเวลาเดิม ฉันก็จดไว้ที่ไดอารี+กับตั้งเวลาปลุกเตือนที่มือถือกันเลยล่ะ

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

อังคารที่ 28 สิงหา 2550

ฉันสำรองน้ำไว้มากมายเท่าที่จะทำได้ และฝืนอาบน้ำก่อนเวลาอันควรไป 4 ชั่วโมง ปรากฏว่าคืนนั้นน้ำไหลปกติไม่มีการหยุดแม้แต่น้อย

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

อังคารที่ 4 กันยา 2550

ฉันสำรองน้ำไว้มากมายเท่าที่จะทำได้ และฝืนอาบน้ำก่อนเวลาอันควรไป2-3ชั่วโมง ปรากฏว่าคืนนั้นน้ำไม่ไหลตามกำหนดการ

**และตลอดเวลา 3 วันอังคารตามกำหนดการนี้.. ฉันก็ไม่เคยได้ยินเสียงประกาศการหยุดส่งน้ำเลยสักครั้ง

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

อังคารที่ 11 กันยา 2550(วันที่กำลังอัพบลอกนี้เลยค่ะ)

ฉันนึกถึงคืนนรกแตกว่ามันจะหวนกลับมาหลอกหลอนฉันอีกไหม แต่ก็มองโลกในแง่ดีว่า เอาน่า อย่างน้อยเขาต้องไม่หยุดส่งน้ำวันนี้แน่ๆ เพราะประกาศล่วงหน้ามันเพิ่งจะสิ้นสุด ถ้าเขามีจะต้องหยุดส่งน้ำในสัปดาห์ถัดไป เขาก็น่าจะแจ้งมาตั้งแต่คราวนั้นแล้วล่ะ

22:30 น. ฉันเข้าห้องน้ำไปล้างมือ ปรากฏว่าพอเปิดก็อกน้ำ สิ่งที่ไหลมาคือลม

อะ..เฮ๊ย อีกแล้ว.. อีกแล้วเหรอเนี่ย..? ฉัน..

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

ในคืนแรก.. ฉันก็มีคิดนะ ว่าทำไมล่ะ?ในเมื่อแบบก่อสร้างบ้านฉันก็ถูกกฏหมาย และมันไม่มีข้อบังคับว่าต้องมีตุ่มสำรองน้ำไว้ในบ้าน ห้องน้ำของฉันจะมีฝักบัวอยู่ในตู้อาบน้ำเล็กๆ กับก็อกที่อ่างอาบน้ำ มันแยกส่วนเปียก-แห้งเอาไว้ จึงไม่มีที่พอจะซื้อถัง200ลิตรหรือโอ่งมังกรแดงๆมาวางแล้วเอาขันตักน้ำสาดหัวตัวเองให้เปียกไปทั่วหรอก ยิ่งจะให้มีอ่างปูนปูกระเบื้องน่าเกลียดๆและมีราเกาะที่ร่องกระเบื้องที่บ้านคนไทยส่วนใหญ่นิยมทำกันน่ะนะ ฉันผิดเหรอที่สร้างบ้านแบบฝรั่ง?

หรืออีกกรณีหนึ่ง.. พวกคุณก็เม้าท์เรื่องชาวบ้านกัน เกาะรั้วนินทาคนอื่น ไปตลาดก็คุยเรื่องลูกสาวคนนั้นลูกชายคนนี้ ไอ้บ้านนั้นยังเรียนไม่จบ ไอ้นี่ตกงาน ติดยา ขายตัว ผัวตาย ฯลฯ แล้วก็เลยเตือนว่า นี่ๆคืนนี้น้ำจะไม่ไหลนะ ฉันไปคุยกับยามที่หมู่บ้านนู้นมาล่ะ เฮอะๆ

ฉันผิดมากไหมวะ ที่ใช้ชีวิตแบบคนรุ่นใหม่ ฉันไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ญาติผู้ใหญ่ และฉันก็ไม่ได้มีเวลาออกไปยืนแจ๋นคุยกับใคร ฉันคุยกับคนอย่างนั้นไม่เป็นน่ะ ซวยจริงๆ

สรุป คืนนี้..และทุกๆคืน..

มีฉันคนเดียวที่เดือดร้อนกับเรื่องห่าเหวนี่

(ทำหน้าเศร้า..)"กูควรจะไปตายซะว่ะ"

"กูไม่เหมาะกับสังคมนี้ กูไม่รู้ว่ากูจะใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ได้ยังไง"..

(เศร้า)(เศร้า)(เศร้า)(เศร้า)(เศร้า)(เศร้า)

ถังเก็บน้ำ 750 ลิตร ราคา 8,000 บาท.. หนังสือยังขายไม่ได้สักเล่ม กูจะเอาเงินที่ไหนไปซื้อวะ? ..เออ กูผิดๆ ผิดที่ไม่ยอมรบกวนพ่อแม่ ผิดที่ใช้ชีวิตอย่างพอเพียง ผิดที่สำนึกรักบ้านเกิด กูดูแลตัวเองไม่ได้ กูมันเลว

เลวมาก ก็หนังสือยังเขียนไม่จบ แล้วมันจะไปขายได้ไงว๊ะ(ยังไม่มีจะขาย) จะขายหนังสือยังไม่มีจะขาย........

เอ๊อ.. กูมันเลว

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

ฉันเคยอยู่ถนนเพชรบุรีมา 20 กว่าปี กับอยู่ถนนศรีนครินทร์ 2 ปี ไม่เคยมีปัญหาคงเพราะมันเป็นเขตเมืองชั้นใน..ใกล้วังในหลวงนิดเดียว กับอีกแห่งเป็นอพาร์ทเมนต์ เราจ่ายเงินซื้อทุกอย่างรวมไปถึงความสะดวกสบาย

ตอนนี้ฉันมาอยู่แค่..ริมถนนบรมราชชนนี ใช้สาขาของการประปาบางกอกน้อย โรงสูบน้ำมหาสวัสดิ์ที่มีเจ้าหน้าที่แสนใจดีแสนน่ารักที่ฉันไม่อยากจะเชื่อว่าพวกเขามีระบบการทำงานที่ไม่แคร์พลเมืองชั้นนอกอย่างฉันเลย ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ได้เกือบปี ฉันรู้สึกได้ถึง"ความเป็นพลเมืองชั้นสอง"ได้เต็มๆ

เช่นโปรโมชันไฮสปีดอยู่นอกเขตบริการ เคเบิลทีวีไม่มีระบบใยแก้ว แมคดอเน่า เอ็มเค เชสเตอร์กริล โออิชิอาจจะไม่มาส่ง เพราะเห็นมีแต่โบรชัวร์ของร้านพิษสาหัสกับไก่เคเอฟซีเจ้าเดียวนานๆที ในขณะที่บ้านพ่อมีแม้กระทั่ง เจเจเดลิเวรี ติ่มซำโนเนมร้านเล็กๆก็กระหน่ำร่อนโบรชัวร์มาจนที่บ้านเกือบจะเปิดกิจการพับถุงขาย และจดหมายแจ้งชื่อผู้มีสิทธิ์ไปลงประชามติก็ส่งมาถึงตั้งนานแล้ว แต่ของบ้านฉัน มันมาถึงหลังจากวันหมดเขตแจ้งชื่อขาดกันเลย

so..ฉันต้องโทรไปสายด่วนผู้ใช้น้ำทุกสัปดาห์งั้นเหรอ? ถ้าฉันอยากจะใช้เวลาในชีวิตให้คุ้มและปกติสุขไม่ต้องคอยหวาดระแวง..? ฉันลองคิดดูว่าถ้าพรุ่งนี้ฉันต้องตื่นแต่เช้าออกไปทำงานประจำ หรือต้องขับรถระยะทางไกลๆล่ะ สวัสดิภาพของฉันอยู่ที่ไหน? คืนนี้ฉันจะนอนหลับได้ไง ฉันทนไม่ได้ที่ตัวเองไม่ได้อาบน้ำ นี่ไม่ใช่ภาวะสงคราม และฉันก็ไม่ใช่ทหารพรานหญิง ตำรวจตระเวนชายแดน หรือกำลังปฏิบัติภารกิจด้านมนุษยธรรมในอัฟกานิสถานนะคะ

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

เสียงเจ้าหน้าที่คนเดิมรับสาย ฉันถามเธอว่าน้ำไม่ไหลอีกแล้วเหรอ? คราวนี้เธอพูดกับฉันดีถึงดีมากเลยแหละ(ประจำเดือนหมดแล้วมั๊งอีแส่ด)เธอบอกฉันว่าที่ประปาหยุดจ่ายน้ำ ก็เพราะซ่อมระบบไฟ ซึ่งคราวที่แล้วเป็นการซ่อมระบบจ่ายน้ำ ซึ่งมันไม่เกี่ยวกัน มันไม่ได้เสีย นี่ไม่ใช่กรณีฉุกเฉินด้วย(อ่าว แล้วทำไมไม่แจ้งมาพร้อมกันตั้งแต่คราวนั้นวะ?หรือพวกเขาเพิ่งคิดกันได้ นึกอยากจะทำอะไรก็ทำไม่มีแผนงานกันเลยเหรอ????? งงโว๊ย)เธอถึงกับบอกว่าเดี๋ยวจะเน้นย้ำให้นะคะ ว่าการประชาสัมพันธ์ไม่ทั่วถึง(ค่ะขอบคุณค่ะ ตกลงวันนี้มีระบบรับฟังปัญหาแล้วใช่เก่าะเจ๊า)

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

ศาลตัดสินหมอพรทิพย์ไม่มีความผิดฐานเบิกเงินซ้ำซ้อน และหมอกำลังจะได้รับตำแหน่งผอ.CIFS.(สถาบันนิติวิทยาศาสตร์)ซักที หลังจากที่ถูกกลั่นแกล้งโดนดองตำแหน่ง(ให้อยู่แค่ที่รักษาการ)มานานถึง 3 ปี โดยครั้งนึงในสมัยรัฐบาลที่แล้ว หมอพรทิพย์พูดว่า"ขนาดกระทรวงยุติธรรม ยังให้ความยุติธรรมกับหมอไม่ได้เลย.."(เศร้าแทนแกว่ะ)

คดีนายสมชายนีละไพจิตรเข้าปีที่ 4 แล้วมั๊ง โอย..สาธุๆๆ ฉันยังไม่ลืมคุณนะ ขอให้ความยุติธรรมจงบังเกิดกับประเทศนี้ และคุณด้วย(เศร้าๆๆ)

ในหลวงเคยบอกว่า ขาดไฟฟ้ายังอยู่ได้ แต่ขาดน้ำ ชีวิตอยู่ไม่ได้...
(เห็นด้วยอย่างแรง และนานแล้ว เพราะเคยคิดได้เองเช่นกัน)

(พูดไปน้ำตาจะไหล ตอนนี้เพิ่งเที่ยงคืนครึ่งเอง น้ำในหม้อน้ำชักโครกหมดแล้วด้วย อากาศยามดึกเริ่มเย็นยะเยือกขึ้นทุกทีๆ หน้ามันๆของฉันไม่มีทางที่จะสัมผัสกับปลอกหมอนและผ้าห่มสะอาดๆของฉันได้เพราะฉันไม่ยอมให้มันเป็นอย่างนั้น และคืนนี้เป็นคืนที่ฉันกินยาแก้แพ้ ฤทธิ์ของมันคือทำให้ฉันสลบ หากฉันฝืนไม่ยอมนอนจะมีผลคล้ายกับตอนเล่นยาอีห่วยๆ คือฉันจะง่วงจนทนไม่ไหว ไม่มีแรงแม้จะนั่ง แต่พอล้มตัวลงนอนและตอนกำลังจะวูบหมดสติ จะสะดุ้งตื่นอย่างแรง และก็จะวนกลับไปเป็นอย่างนั้นซ้ำๆ ไปจนถึงรุ่งเช้าพอให้อากาศอุ่น พอฉันหมดแรงจริงๆก็จะหลับได้ ซึ่งนั่นมันเป็นอะไรที่ทรมานโคตรๆเลยคุณขา)

หนังตาเริ่มอ่อนแรงแต่ฉันนอนไม่ได้ถ้าผิวไม่สะอาด55 และคงต้องนอนขดหนาวกับพื้น เพราะถึงจะห่มผ้าฉันก็กังวลกลัวว่าผ้าจะสกปรกและสะดุ้งตื่นทั้งคืนอยู่ดี

..ทั้งหมดนี้เป็นความผิดฉัน..

ฉันเกิดผิดที่ผิดทาง ฉันเคยเกลียดเมืองไทย เกลียดการไร้ซึ่งวินัยของคนไทย แต่แล้วก็กลับใจมาช่วยกันดูแลบ้านเกิดอย่างประเทศไทยให้มันดีกว่านี้ แต่ตอนนี้ กำลังใจเรื่องนี้เป็นศูนย์

และฉันก็ยังไม่มีทางออกสำหรับเรื่องประปามาเทอร์ฟัคนี่ (.......)

แต่ฉันต้องอยู่ที่นี่ให้ได้ ที่นี่เป็นแผ่นดินเกิดของฉัน สักวันฉันจะทำให้มันดีขึ้นให้ได้ และมันจะต้องดีขึ้นให้ได้

ฉันเลือกประเทศเกิดไม่ได้ แม้จะเลือกประเทศอยู่ได้ แต่ฉันไม่เชื่อเรื่องเสรีภาพจอมปลอมพวกนั้นหรอก ชะตาให้ฉันต้องอยู่ที่นี่ แม้จะไม่รู้ว่าจะอยู่ยังไง แต่ฉันก็อยู่ไปแล้วและฉันยังไม่ตาย

อยู่เป็นกำลังใจให้หมอพรทิพย์ค่ะ เป็นกำลังให้ในหลวง เป็นกำลังใจให้กันและกัน ไม่เป็นไร.. ขอบคุณนะ ไม่รู้ว่าใครอ่านอยู่บ้าง แต่ขอบคุณจริงๆค่ะที่ยังมาทักทายกัน

..

สุดท้ายนี้ หมอพรทิพย์(อีกที)เพิ่งพูดไปว่า

แม้เราจะทำความดีแล้ว แต่เราต้องดูแลตัวเองด้วย

ไม่ใช่ว่า(ฉัน)ช่วยออกจากความแออัดของเมือง

ฉันช่วยแยกขยะ ช่วยใช้จ่ายพอเพียงด้วยการมาอยู่ชานเมือง

แล้วฉันจะต้องเรียกร้องให้สังคมหรือใครมาดูแลฉันตอบแทน

ไม่ได้หรอกค่ะ ฉัน ต้องดูแลตัวเอง

คุณหมอมีคำพูดดีๆมาให้ฉันจำใส่กระโหลกเสมอล่ะ

ยาออกฤทธิ์ ฉันเบลอแล้ว

ขอตัวไปนอนขดกับพื้นก่อนนะ บ้ายบาย..