ผู้แย๊วโตหลิง

ที่ว่าฝันสลาย ไม่ใช่ว่าหนังเขาไม่สนุกนะ

เราดีใจมั่กๆที่ได้ไปดู Quentin Tarantino's

"Death Proof"ในโรงภาพยนตร์เชียว

เพราะไม่รู้ว่าถ้าดูดีวีดีจะได้อารมณ์นี้หรือเปล่า?

ก็อุตส่าห์อดใจรอดู Death Proof เอาตอน

ฉายสัปดาห์ที่สอง เพราะจะรอให้ Planet Teror

เข้าฉายในสัปดาห์ถัดมาเสียก่อน(หนังโปรเจกต์เดียวกัน)

แล้วค่อยออกไปดูมันทั้งสองเรื่องรวดเดียวไปเลย

จะได้ประหยัดค่าเดินทาง กับอีกอย่างคือไม่ได้ดูหนังมาราธอน

มานานแระ(สองเรื่องก็ยังดีนะ)คิดถึง..

ถึงแม้ว่า Death Proof จะต้องเลื่อนขั้นไปฉายอยู่ในโรง

แบบโกลด์คลาสก็ตาม(เก็งไว้แล้วเชียวว่าทางโรงต้องเล่นมุกนี้)

แต่เราก็ยอมควักกระเป๋าละนะ แม้ไม่รู้จักใครที่อยากดูมันเลย

แถมยังฉายอยู่ในโรงระดับทองคำอีก ยิ่งได้บรรยากาศผีหลอก

เข้าไปใหญ่ หนังนัวร์(และแนว)ขนาดนี้ แน่นอนล่ะว่าเราไปดูคนเดียว

ปรากฏว่าเราเข้าโรงหนังไปตรงเวลาเป๊ะ ไปนั่งคนเดียว

ในโรงเงียบๆ สว่างๆ(อยากบอกว่าบางที..มืดๆยังจะน่ากลัว

น้อยกว่าเวลาที่มันสว่างแต่เงียบนะ..สำหรับโรงหนังน่ะ)

ประมาณ 10 นาทีที่หันรีหันขวาง

โรงนี้มันอยู่ชั้นบนๆ หลบมุมเงียบๆ(สมกับเป็นโกลด์คลาสจิงๆ)

ก็ นั่งพิศทุกซอกมุมผ้าม่าน นับลำโพงบนผนังเสร็จไปแล้วรอบนึง

ได้ฝั่งละห้าตัวรวมเป็นสิบตัว ..มีวูบนึงที่คิดว่าเอ๊ะ ที่นี่บ้านเพื่อน

กุเป่าวะ? ว่าแต่อีแถวบี 8-9ในจอตอนที่เราซื้อตั๋วนั้น

มันโดนรถชนตายหรือว่ามันแค่จองแล้วไม่มาวะ?

แล้วถ้าอยู่ๆ เกิดแถวด้านหน้ามีไอ้หน้ากากสครีมโผล่ขึ้นมา

(พร้อมทั้งง้างมีดตามแบบฉบับ).. ตูจะทำยังง๊าย???

เขาว่าเหยื่อของหมอนี่คือผู้หญิงหน้าอกตู้มๆ กรี๊ดๆ

เอาล่ะ พอกำลังได้อารมณ์หลอนๆ ทันใดนั้นเหมือนมันรู้ใจ

ผ้าม่านก็เลื่อนเข้าหากันดังอ๊าดดดด..............

เสียงของมันเข้าทำลายความเงียบในโรงและขวัญข้าเจ้าไปพร้อมๆกัน

(ตกใจนะโว๊ยเฮ๊ย)เข้าใจบิ๊วนะตัวเอง แหม..เข้าใจบิ๊วจิงๆ..(-_-')

นี่บริการพิเศษจากโกล์ดคลาสใช่มะ? จะได้จำไว้

จากนั้นโฆษณาก็เริ่มฉายพอให้รู้ว่าเขาไม่ยกเลิกรอบฉายนี้แน่แล้ว

ฉับพลันก็มีคู่หนุ่มกับหนุ่มเข้ามานั่งที่แถว D ถัดลงไป 1 แถว

และผู้ชาย 1 คนมานั่งแถว B ด้านหลังที่ควงป็อบคอร์นมาด้วย

กับคู่ชายหญิงแถวหลังสุด(A)อีก 1 คู่ตามมาติดๆ

(เอ๊อ..จะนัดกันเข้าไม่มีชวนเลยนะ มาพร้อมกันหมดยกเว้นกรูคนเดียว)

ทั้งหมดในโรงก็เท่านี้แหละค่ะ เช็คตอนยืนสรรเสริญพระบารมีอีกรอบ..

หนังเริ่มฉายละ...(ไม่มีการสปอยล์แน่นอน เพราะเรื่องนี้

เล่าให้ตายก็ไม่สนุก ต้องดูด้วยตัวเองเท่านั้น)

ขณะที่ดูรู้สึกเหงาอย่างประหลาด คงเพราะไม่รู้เลย

ว่าคนอื่นๆในโรงรู้สึกยังไงกันบ้าง(เพราะนั่งกันแถวละคนสองคน)

แต่เราเองรู้สึกว่า เฮ่ย..นี่บทพูดเอามันอย่างนี้เลยเหรอ?

ไม่รู้ว่าเขาจงใจให้รู้สึกว่าพวกสาวๆมันเอาแต่พูดเรื่องงี่เง่า

ไปตลอดครึ่งเรื่องเลยหรือเปล่า หรือว่าเขากำลังสดุดีหนังที่เขารัก?

ยิ่งสาวๆกลุ่มหลังนี่ชัดเลย แต่ก็ยังดีที่มีเฉลยในที่สุด

ว่ามันกำลังจะทำอะไรกัน นั่นค่อยยังชั่วหน่อยเพราะเราไม่รู้จัก

ชื่อหนังที่พวกหล่อนพูดถึงซักกะเรื่อง

ได้แต่รู้สึกคุ้นๆกับอะไรบางอย่างซึ่งก็บอกไม่ได้อยู่ดี

*ต้องไปค้นค่ะ ต้องไปค้น..อิอิ

ก็นะ ดูไป..ด้วยยังไม่ด่วนสรุป ดีที่เป็นแฟนหนัง

เควนตินอยู่แล้วก็เลยทนดูต่อไปและต่อไปได้เรื่อยๆ

*ทะลึ่งไปเอา Natural Born Killers มาเปิดดู

เมื่อสองสามปีก่อน เพราะคิดถึงความมันส์เมื่อครั้งได้ดูครั้งแรก

แต่ดันรู้สึกว่าพอกลับมาดูอีกทีแล้วมันตลกและงี่เง่าอะ งานนี้เลยมีลุ้น

หรือตอนดู Kill Bill ก็ว่าหนังมันดำเนินเรื่องน่าติดตามดี

แม้เราจะเบื่อไปเลยตอนที่ต้องดูภาพการ์ตูนญี่ปุ่นอยู่หลายนาที

(อเมริกาชอบ แต่เราเบื่ออ่า) แต่ก็รอดูต่อไปได้ ไม่ว่ากัน

*เข้าจาย..ว่าอเมริกัน มันก็ขี้เห่อไม่น้อยหน้าคนแถวนี้หรอก โฮะๆ

อย่าง Death Proof ถ้าไม่รู้ว่าเป็นหนังเควนติน

เราอาจจะเดินออกจากโรงไปแล้ว เพราะช่วงหลังๆที่เคยถูกบังคับใจ

ให้ไปดูหนังจีนมาหลายเรื่อง(นั่นมันบีบคั้นหัวใจกันมากมายเชียว

เราไม่ชอบดูเอามากๆเลยอะ)ก็เลยทำให้ได้คิดถึงการลุกออกจากโรง

แล้วกลับบ้านไปเลยอยู่บ่อยๆ แต่ครั้งนี้ มันเป็นหนังเควนตินเชียวนะ

มันต้องมีอะไรคุ้มค่ารออยู่แน่ๆเรย เยย เยย...

แล้วก็ไม่ผิดหวังแฮะ(ไชโยๆ)เงินที่ทุบกระปุกมาดู

เริ่มคุ้มค่าเมื่อมีฉากรถ และเสียงเครื่องยนต์ดังขึ้น

ก็ไม่รู้ดิ ถึงโปสเตอร์หนังจะมาเป็นรูปรถเห็นๆ

แต่เราก็ไม่ยักกะหวัง ว่าจะได้เห็นฉากรถมันส์ๆในหนังเรื่องนี้เลย

ก็นี่มันหนังเควนตินง่า รถมันมีไว้สำหรับสำหรับหนังตำรวจ

หนังแอกชัน หรืออะไรก็ตามที่ไม่ใช่แนวฆาตกรรมฟิล์มนัวร์อย่างนี้

ไม่ช่ายเหยอ?(อือ ด่วนสรุปดีนัก จ๋อยไปเลย..)

ตอนปิดเบรคกลางเรื่องรู้สึกคล้ายกับ..มันทรมานกรูให้ทนนั่งเบื่อ

อีพวก HotChick ทั้งหลายที่เอาแต่คุยๆๆ จนคนดูเบลอแล้วคิดว่า

กุมาทำไรที่นี่วะ แล้วพวกเมิงจะคุยกันไปอีกนานไหมวะ..

แต่แล้วพ่อเคิร์ต รัสเซล ก็เริ่มออกอาการสันดานดิบ ที่ไม่ต่างไปจาก

รูปลักษณ์ภายนอกที่คนดูอย่างข้าเจ้าด่วนสรุปมันเอาไว้เลย 55555

เลือดหยดแรกมีมาให้เห็น(ก่อนหน้านั้นเป็นน้ำลาย กับท่าเขมือบ

อาหารสุดเซ็กซี่ อึ๊ยยยย์..)แล้วการฆ่าโหดก็เริ่มขึ้น...

โดยอาวุธคือ(จุด จุด จุด)

จากนั้นตำรวจก็อธิบายหนังเกือบทั้งหมดให้เข้าใจกันตรงๆเลยเชียว

ทดแทนบทที่ไม่มีอะไรเลยมาเกือบชั่วโมง(แต่คุ้มนะนั่น เชื่อไหม?)

ฮัลโหลๆ มีใครคิดถึงอะไรที่คาดเดาไม่ได้บ้างมั๊ย?

คิดถึงและอยากดูหนังที่เดาตอนจบไม่ได้กันบ้างไหม?

ยุคหนึ่ง..ได้ยินคนไทยเราพูดบ่อยๆว่าฉันชอบหนังฝรั่งเพราะฉันเดา

ตอนจบไม่ได้ หรือ หนังฝรั่งดีกว่าหนังไทยเพราะเดาตอนจบไม่ได้..

แหม..ฉันไม่เห็นด้วยกับอีกระแดะอาจารย์วิชาEng.นั่นเลย

หนังสนุกๆ ดีๆสักเรื่อง แม้ผู้ร้ายจะตายและพระเอกกู้โลกสำเร็จ

ถ้าเขามีอย่างอื่นมานำเสนอ หนังดียังไงมันก็ยังเป็นหนังดีวันยันค่ำ

-ไม่รู้ทำไมต้องคอยเสาะหาข้อสรุปมายึดเหนี่ยวจิตใจกันอยู่เรื่อย-

ไอ้ประสาทแดก(ด่ามานเรยๆ ฮึ่มๆ)

*แต่ว่าหนังอย่าง Death Proof มีข้อดีในเรื่องนั้นน่ะ*

ปกติตอนดูหนัง ก็ยินดีที่จะไม่เดา เชี่ย ไรเลยอยู่แล้วอะนะ

เพราะเรามีนิสัยของนักนิติวิทยาศาสตร์(โอ๊ว ใครจะเชื่อมึงลงคะ)

ทั้งๆที่หนังก็ดำเนินเรื่องแบบไม่มีเชี่ยไรเลยเหมือนกัน แต่..

Death Proof จบแบบทารันทิโน่ทุบต่อมอะดินาลินเรากระจุย

ทุบครั้งแรกแตกดังโพล๊ะ แล้วทุบซ้ำ ซ้ำ

ทุบแล้วทุบอีกจนเละ เลอะ เปรอะเต็มเบาะเก้าอี้โรงหนังกันปายย

ก็ หน้าชา.. ที่เบ้าตามีของเหลวดันขึ้น รู้สึกชาและเปียก..

ตั้งแต่ที่หัวไปจนถึงเบาะที่นั่ง เราหัวเราะแบบสะใจ(มาก)

แล้วหยุดไปเสียเฉยๆ (ดูคล้ายคนเสียสติอยู่เหมือนกันนะ)

ก็เริ่มกังวลนะ ว่าคนอื่นในโรงจะด่วนตัดสินเราหรือเปล่า?(ว่าโรคจิต)

แต่แล้วก็ไม่สน และขอสะใจกับหนังโดยการหัวเราะดังๆอีกที

แอบชกมัน(ในใจ)ซึ่งมันหนักหน่วงกว่าที่เคยดูหนังแอกชันเรื่องไหนๆ

มาเชียวละ(เวลาที่เอาใจช่วยพระเอกไง)

*สะใจกับหนังเรื่องนี้มากค่า ฉันรักเควนติน ย๊ากกกกส์........

ไม่เหมือน Natural Born Killers, Kill Bill,

From Dusk Till Dawn ฯลฯ และอื่นๆที่เขาเกี่ยวข้องเลย

อาจเพราะเราอายุยังน้อย เกิดไม่ทันอะไรหลายๆอย่าง และเราก็ไม่ใช่

อเมริกันแท้ ที่ผ่านมาตอนดูหนังอย่าง 8 Mile ซึ่งเรารู้จักแทบทุกสิ่ง

ที่ถูกพูดถึงในหนังนะ และเข้าใจดีว่าคนข้างๆเขาดูกันไม่รู้เรื่อง

ตอนนั้น Eminem แรพได้สะใจ สนุกออก เพราะมันด่าคนที่เราอยากด่า

แต่คนอื่นๆในโรงนั่งเงียบเชียว(วันนั้นไปดูคนเดียวตามเคย)

เสียงบ่นอุบตอนหนังเลิกว่า"ไม่สนุกเลย"เข้าหูเราแต่เราคิดว่า

มันไม่ใช่ความผิดของหนังซักหน่อย และนั่นมันก็ทำให้เราเข้าใจ

ว่าการไปดู Death Proof ของเราครั้งนี้ก็ไปแบบไม่มีข้อมูลเท่าไหร่

ที่ไปนี่ก็รู้แค่ว่าเป็นทารันทิโน่ และอีกเรื่องเป็นรอดริเกซ(บ้าพอกัน)

แถมมันมีซอมบี้ ก็แค่นั้น..(แค่นี้ก็ทุบกระปุกแร๊ว อิอิ)

ขนาดโง่ๆเซ่อๆเข้าไปดูนะ แมร่งยังสนุกขนาดนี้

ข้าเจ้าขอสดุดีหนังนัวร์ด้วยคนแล้วกัน กรี๊ดๆ..

ดูจบออกมาแล้ว ขับรถเข้าบ้านตอนสามทุ่มครึ่งด้วยความผิดหวัง

ทางโรงยกเลิกรอบสุดท้ายของ Planet Teror เพราะรายได้

ไม่คุ้มฉาย เลยต้องไปดูในวันอื่นแทน (เซ็งว๊อย ที่ว่าฝันสลายน่ะ

เพราะอดดู 2เรื่องต่อกัน..ตอนนี้อยากดูอีกเรื่องใจจะขาด ฮืออ)

ยังไม่ 4ทุ่มเลย ซอยเปลี่ยวซะแล้ว.. ตอนขับรถตะลุยความมืด

มาจนใกล้จะถึงบ้าน ในใจเริ่มตั้งข้อสงสัยในตัวเอง ว่านี่จิตใจฉัน

เป็นคนอำมหิตโหดเหี้ยมหรือเปล่าวะ?

ฉันผิดมนุษย์ไหมที่เกิดความรู้สึกแบบนั้นในโรงหนัง?

เอ่อ ถ้านับถือคริสต์นะ วันอาทิตย์นี้คงต้องไปสารภาพบาปแน่แล้ว

*บางทีก็กลัวตัวเองนะ เง้อ

สรุป..

มีใครอยากไปดู "โคโยตี้ แข้งปืนกล" เป็นเพื่อนข้อยบ้างมั๊ยเนี๊ย ฮือๆ

อย่างน้อยอยากได้คุยกับคนที่ไปดูมา จะได้รับรู้ความรู้สึกคนอื่นบ้าง

ว่ามีใครเป็นเหมือนเราหรือเปล่า? (รู้สึกแปลกกับตัวเองนิโหน่ย)

อะนะ(เผื่อว่า)จะได้เลิกกลัวตัวเองสักที เหอ เหอ

ปล. เคยดูคาแรกเตอร์เซ็กซีๆในหนัง แล้วเดินออกจากโรงมา

รู้สึกว่าตัวเองเซ็กซีกันบ้างไหมยะ?(โดยไม่ต้องกินยาแก้แพ้55)

ฉันเป็นล่ะ.. ฉันรู้สึกตัวเองเซ็กซี่ตอนเดินออกจากโรงหนัง

จนถึงที่บ้านกันเลย ขอบคุณสาวๆในเรื่อง โดยเฉพาะ

Vanessa Ferlito(Arlene/'Butterfly')

(เล่นเรื่องนี้ตายอีกแล้ว หล่อนไปเล่นหนังหวีดได้แล้วมั๊งคะ อีนี่)

ใครรูปไม่ขึ้น คลิกขวาดูให้ได้นะยะ

ปล. คนชอบรถน่าจะดูหนังเรื่องนี้แล้วสนุกนะคะ ส่วนเฟมมินิสต์ หรือ

Girl Power ทั้งหลาย(เห็นในนี้มีเยอะ)หรือผู้หญิงที่ชอบ

ความรุนแรง ดูแล้วสนุกแน่เลยอะ(พยายามแนะนำแบบไม่

สปอยล์นะ ใครไม่ดูอย่าดู แต่ฉันยังสะใจไม่หายค่ะ..กรี๊ดๆ)

-ขอบคุณทุกคนที่ทนอ่านเจ้าค่ะ-