ผู้แย๊วโตหลิง

.

.

ข้อ2. หน้าให้ดูอะคาเดมีแฟนเทเชีย -แต่ใจรักดูประชุมสภาฯ

*การเมืองเป็นเรื่องของส่วนรวม เมื่อถึงวัยสาว(แก่)ก็เป็นธรรมดา

ที่จะหันมาสนใจสังคมบ้าง(สนใจเรื่องตัวเองมามากพอแล้ว)

เมื่อช่วง2-3ปีที่ผ่านมาเคยไปชุมนุมทางการเมืองกะเขา ทั้งในเน็ต

และงานเสวนาตามหอประชุม และก็ด้วยหน้าเด็ก+การแต่งกายก็เป็น

ยูนีค(เป็นตัวเองมากเลยน่ะ)ปกติคนมักคิดว่าเราทำงานวงการบันเทิง

แต่พอไปโผล่ฟังบรรยายที่จุฬาบ้าง ธรรมศาสตร์บ้าง จะมีผู้ใหญ่ใส่สูท

*เป็นอาจารย์มหาลัย นักธุรกิจ ที่ปรึกษารัฐมนตรี สส.สว.นักวิชาการ ฯลฯ

มองเราแบบประหลาดใจมากมาย(+ระคนดีใจที่ได้เห็นเด็ก)

แถมเราเป็นผู้หญิงด้วยมั๊ง มีหลายคนเข้ามาถามประมาณว่า

"เฮ๊ย..เด็กๆอย่างคุณนี่สนใจการเมืองกับเขาด้วยเหรอ?"

เหอ เหอ เหอ(อีกแล้ว)

.

แต่เป็นเรื่องดี ที่มีผู้ใหญ่มาเอ็นดูเราเยอะ เคยมีป้าคนสำคัญในสังคม

คนหนึ่ง(สงวนนามจ้า)มาคุยกับเรา ทันทีที่แกรู้ว่าเราจะไปฟังบรรยาย

ของ อ.เจิมศักดิ์ แกเรียกให้คนขับรถ เอาลิโม่ออกแล้วขับมาส่งเรา

ถึงหน้าหอประชุมจุฬาเลย(ป้าแกมาด้วยนะ)..(เลยมาโม้ให้ฟังซะ)

*ตอนลงรถ คนขับลงมาเปิดประตูให้ คนแถวนั้นแตกตื่นกันใหญ่ คริๆๆ

.

.

ข้อ3. หน้าให้ฟังพ็อพ - แต่ใจรักฮาร์ดคอร์

อ่ะนะ เข้าไปดู CD. ในร้าน Music One ทีไร เห็นสายตาคนขาย

เหมือนนึกว่าเราจะมาถามหาซีดีบริทนี่ย์ แต่ก็ต้องผิดหวังเล็กน้อย

ที่เจ๊หมวยคนนี้ตรงดิ่งไปยังซุ้ม Heavy Metal ก่อน

..กรี๊ดๆ งงไปสิมึง..

แต่เขาก็ดีนะ พอรู้ว่าเราเป็นชาว Rock เขาก็เปลี่ยนท่าทีกับไม่ได้

ทำหน้าแปลกใจอะไรมากมาย แถมเดินมาแนะนำอัลบัมที่ถูกใจเรา

จริงๆด้วย..(คนที่ร้านมิวสิควันใจกว้างเนอะ ไม่วัดคนจากหน้าตา)

ว่าแล้วเราก็ค่อยไปดูแผ่นซิงเกิ้ล แล้วก็ดู ป็อป แจ็ส วาไรตี้ ซาวน์แทร็ค

และคลาสสิคอยู่ดีอ่ะแหละ(แล้วก็เดินออก..ไม่ซื้อ กรี๊ดๆๆ)

.

.

ข้อ4. หน้าให้นิยมวัตถุ - แต่ใจรักอุดมการณ์(นะเนี่ย ขอบอก)

วันไหนที่สวมอย่างอื่นแทนกางเกงยีนส์..เราจะกลายร่างเป็น

เวิร์คกิงวูแมนไปทันที ไม่ว่าจะชุดกระโปรง หรือกระโปรง กางเกงผ้า

ขนาดใส่ชุดลำลองสีหวานๆยังดูเหมือนบรรณาธิการแฟชันในวันหยุดเลย

..ให้ตาย..

ข้อดีของมันก็คือ ตอนไปสมัครงานทุกครั้ง Look ของเราจะ

สอบผ่านเสมอ มันคงดูน่าเชื่อถือ ดูเป็นคนทำงานเก่งมั๊ง

แต่เรารู้ความลับเกี่ยวกับสีของเสื้อที่โน้มน้าวใจผู้สัมภาษณ์ด้วยนะ

เฮ๊ย นอกเรื่องไปหน่อย โทษทีๆ

.

แต่ว่าตอนนี้ เราเลิกทำงานออฟฟิศแล้วอ่ะ แต่ยังสลัด Look นั้น

ไม่ออกสักที ขนาดตอนสาวๆเคยรับจ๊อบเป็นแบบให้โมเดลลิง ยังไม่วาย

ได้แคสฯแต่บทสาวออฟฟิศ ซึ่งตัวจริงมันไม่ใช่ชีวิตเรา เราชอบทำงาน

ที่ตรงกับอุดมการณ์ตะหาก คือทำแล้วต้องให้สังคม ไม่งั้นไม่ทำเฟ๊ย

จะให้ไปเป็นทาสองค์กร เป็นฟันเฟืองผลิตงานและเงินมาเข้ากระเป๋า

เจ้าของกิจการเพียงไม่กี่คนอะ ไม่เอา (ปลูกข้าวกินดีกว่า)

จะให้เงินเดือนกี่หมื่นก็ไม่ทำ(คงไม่มีใครให้เป็นแสนหรอก)

ก็รับไม่ได้ที่ต้องนอนน้อยกว่า8ชั่วโมงต่อวัน แล้วสังคมไม่ได้อะไรเลย

*ตาย นี่ชั้นเป็นคนดีเหรอเนี่ย?

.

ข้อสุดท้ายแล้ว เย๊ๆ กำลังจะหมดมุกพอดี

.

ข้อ5. หน้าให้กินน้ำนางเอก -แต่ใจรักน้ำสิงห์(ขวดพลาสติก)

คือเมื่อก่อนคนที่เราเดทด้วย เวลาที่ไปกินข้าวด้วยกันเขาจะชอบ

สั่งน้ำผลไม้รสเปรี้ยวมากิน(เช่นน้ำส้ม องุ่น มะนาว กระเจี๊ยบ ฯลฯ)

แต่เราอะชอบสั่งน้ำเปล่า สั่งแต่น้ำเปล่าๆๆ บางทีเหนื่อยๆ

ก็มีสั่งกาแฟบ้างเราไม่ชอบกินน้ำหวานหรือน้ำอัดลม แค่นานๆที

แต่ทุกครั้ง(ย้ำว่าทุกครั้งจริงๆนะ)พนักงานจะเสิร์ฟผิดตลอด..

เสิร์ฟน้ำเปล่าให้เขา แล้วเอาน้ำส้มมาให้เรา

เสิร์ฟกาแฟให้เขา แล้วเอาชามะนาวมาให้เรา 555

ขนาดอยู่ในร้านที่ บริกร จะต้องให้ความสำคัญกับการเสิร์ฟอาหาร

ให้ตรงกับตำแหน่งลูกค้านะ ยังจะเสิร์ฟน้ำส้มมาทางเราก่อน

แล้วค่อยผงะ ตกใจ นึกได้.. ดึงน้ำส้มกลับเอาไปวางให้แฟนเรา

แล้วยิ้มๆเขินๆไปเลย เง้อ..

.

ต่อไปเป็นรายชื่อผู้โชคดี ที่เรายังเห็นว่ามาอัพบลอกอยู่บ้าง

(ไอ้คนที่หายๆหน้าไปช่วงนี้อ่ะนะ ก็โชคดีปาย..)

ไม่รู้มีใครเคยทำไปแล้วบ้าง? จำไม่ค่อยได้แฮะ

.

1.น้องโมมัส โธมัสสึ คนนี้ติดบลอกเหลือหลาย เอาซะหน่อย

2.ท่านเค้าท์ เขียนบลอกสนุกดี น่าจะมีเรื่องฮาๆมาเล่า แม้จะยุ่งก็รอได้จ้า

3.น้องเยี่ยม เพิ่งกลับมาอัพเลย มาเอาไปทำซะดีๆ

4.คุณอี๊ด เคยได้ยินเรื่องใจร้ายๆจากสาวใจดีคนนี้ เล่าอีกนะ หนุกดีค่ะ

5.นักมองบรา ไม่หวังเลยว่าเขาจะเล่น แต่ไม่อยากฝืนใจตัวเองที่ไม่รู้ว่า

ทำไมอยากโยนแท็คนี้ให้คุณจัง 555

.

อะ ส่งปาย..

.

อีกหลายคนที่อยากโยนไป แต่เห็นไม่ค่อยมาอัพ

เลยเอาบลอกที่ยังเห็นว่ามาวนเวียนอยู่(บลอกนะไม่ใช่วิญญาณ)

บางคนก็เหมือนจะเห็นว่าเคยทำไปแล้ว(จำผิดป่าวไม่รู้)

เสียดายชะมัด ฮึ่มๆๆๆ ไม่เปงไร ไอ้ที่โยนไปก็ใช่ว่ามานจาเล่น

(เล่นหน่อยนะ นะๆๆๆๆ เอาแต่ทำมาหากินเดี๋ยวก็รวยตายพอดี)

-เอิ๊กๆ-