ผู้แย๊วโตหลิง

2. ถ้าไม่อยากเสียเงินเปล่า ให้เลือกซิลิโคนยาแนวที่ราคาแพงกว่า

อย่าซื้อของถูกเด็ดขาด

3. ฉันงี่เง่าพอที่จะ..ซื้อข้อต่อท่อพีวีซีเบอร์ 20 และกลับมาพบว่า

ท่อที่บ้านฉันเป็นเบอร์ 18

4. ถั่วงอก ผักบุ้ง มะเขือเทศ หอม กระเพรา ปลูกง่ายนิดเดียว

5. ฉันโยนเมล็ดมะละกอลงหลุม รดน้ำ แล้วรอทำส้มตำกินเองอยู่ล่ะ

6. เพื่อนบ้านแถบชานเมืองนั้นไม่เป็นมิตรเลย การไปปลูกบ้านของฉัน

ทำให้พวกเขาไม่พอใจอย่างมาก เนื่องจากฉันทำให้เขาเอาขยะมาทิ้งใน

ที่ดินของฉันไม่ได้อย่างเคย เช่นกระป๋องยาฆ่าแมลงจำนวนมากกว่า 10

กระป๋อง หลอดไฟนีออน กล่องโฟม ถุงพลาสติก ยางรถยนต์ เศษไม้ และ

เหล็กโคมไฟหน้าบ้าน ฯลฯ

7. ถ้าเพื่อนบ้านไม่สามารถโยนขยะเข้ามาในเขตบ้านคุณได้อีก

บางทีพวกเขาก็จะเผามันหน้ารั้วบ้านคุณ แล้วคุณก็จะป่วยจากการ

ดมควันของขยะเป็นพิษกว่าเจ็ดชั่วโมง

8. ถ้าวันนึงคุณออกไปโวยวาย เขาอาจจะบอกกับคุณว่า

"อย่างนี้อยู่ด้วยกันไม่ได้" ทั้งๆที่เขาไม่ได้คิดจะย้ายไปไหน

9. ฉันรักกรุงเทพฯ และอยากให้คนกรุงเทพฯมีวินัยคนเมืองมากกว่านี้

10. ฉันคิดว่า ฉันกำลังใช้หนี้กรรมอะไรบางอย่างอยู่

11. บางครั้งแผลในปากเกิดจากแปรงสีฟันที่แข็งเกินไป

12. เมื่อเราเป็นแผลในปาก ฉันคิดว่านอกจากการหลีกเลี่ยงอาหาร

เผ็ด-มัน และการขยับปากโดยไม่จำเป็นแล้ว เพื่อนที่ดีของเราในยามนี้

คือน้ำยาบ้วนปาก

13. ห้องน้ำบ้านฉันประกอบด้วยห้องอาบน้ำ อ่างล้างหน้าบนโต๊ะไม้สัก

อ่างอาบน้ำตั้งพื้น สุขภัณฑ์ชิ้นเดียวหม้อน้ำต่ำ แต่ที่ทำให้พวกมันสวย

คือโคมระย้าแกะกล่องจากร้านโฮมโปรราคาไม่ถึงแปดร้อยบาท

14. มีนกกระทาตัวเบ้อเร่อ มาทำรังอยู่ในสวนบ้านฉัน มันน่ารักมาก

ฉันเรียกมันว่า "ทาน้อย"

15. มีลุงใจดีจากต่างจังหวัดคนหนึ่ง บอกฉันว่า..จริงๆแล้ว

เจ้า"ทาน้อย" เป็นนกเขา . . !!

16. ฉันแยก"นกเขา" กับ"นกกระทา"ไม่ออก

17. ฉันเกิดและโตมากับป่า"คอนกรีต" อย่าว่าแต่นกเลย ฉันไม่เคยบอกได้

ว่าต้นไม้ต้นนี้มันคือต้นอะไร(เศร้า)

18. ฉันรู้จักแต่ผักในซูเปอร์มาร์เก็ตเท่านั้นล่ะ

19. การอยู่บ้านชานเมืองนั้นไม่จำเป็นต้องขับรถส่วนตัวเสมอไป

เราจะยังใช้บริการขนส่งมวลชนกรุงเทพได้เสมอ ถ้าใจต้องการ

20. การเดินออกจากบ้านไปขึ้นรถเมล์ด้วยระยะทาง 1 กิโลเมตรนั้น

ถ้าไม่ต้องดมควันพิษ, หลบมอเตอร์ไซค์หรือเพิงขายของ และมีทางเท้า

ที่ราบเรียบปลอดภัยดีพอ เราจะเดินไปถึงที่หมายในเวลา 15 นาทีเศษๆ

เท่านั้นแหละ

21. ฉันรู้สึกชีวิตตัวเองดีขึ้น และภูมิใจมาก เมื่อสามารถพึ่งพาตัวเองได้

เช่นซ่อมบ้านเอง ปลูกผักกินเอง เดินไปไหนมาไหนเอง ขับรถไปเอง

และที่ดีกว่านั้นคือ การได้ขึ้นรถเมล์เพราะฉันไม่ได้ผลาญทรัพยากร

ของโลกเพื่อตัวเองมากไป

22. ต่อไปนี้ฉันคงเป็น Brand Royalty ของรองเท้ายี่ห้อ Clarks เพราะถึง

วันนี้แล้ว มันพาฉันเดินมาหลายพันกิโลเมตรโดยที่ไม่กัดฉันเลยซักครั้ง

23. ฉันเคยเดินจากถนนพระราม 3 มาถึงราชเทวี, เดินจากสวนลุมพีนี

มาถึงหน้าทำเนียบรัฐบาล, จากสนามหลวงไปอนุเสาวรีย์ประชาธิปไตย,

และเดินอยู่ในห้างเซนทรัลเป็นเวลา 8 ชั่วโมง

24. รองเท้ายี่ห้อ Camper ใช้ไม่ดีอย่างที่ฉันคิด

25. การมีชีวิตพอเพียง สามารถซื้อของแบรนเนมมาใช้ได้ ถ้าเหตุผล

ของมันคือ"คุ้มค่า"

26. เพื่อนเก่าฉันสองคนเป็นเกษตรกรอยู่ที่อรัญประเทศ อีกคนใช้ชีวิตเรียบ

ง่ายอยู่ จ.ลพบุรีบ้านเกิด

27. เมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว เพื่อนสองคนนี้เคยใช้น้ำหอม Jean Paul Gaultiur

และอื่นๆอีกมหาศาล, เมคอัพของ Clinique และอื่นๆอีกมหาศาล, รองพื้น

Chanel, กางเกงยีนส์ของอาร์มานี่ของแท้ทั้งหมด และพวกเธอ

ใช้เงินเป็นน้ำ

28. 1 ใน 2 คนนี้ เคยเป็นเพื่อนเที่ยวกลางคืนและเพื่อนดูหนัง

ดูคอนเสิร์ตของฉันอยู่หลายปี โดยแต่ละคอนเสิร์ตเธอจะต้องไปซื้อชุดใหม่

เพื่อที่จะใส่ไปดูทุกครั้ง

26. ย้ำอีกครั้งนะคะ ว่าผ่านไปสิบกว่าปีเพื่อนฉันสองคนนี้

ตอนนี้พวกหล่อน"เลือกที่จะเป็น" เกษตรกร...

29. ฉันกำลังเดินตามรอยเพื่อน แต่ฉันอยู่ใกล้กรุงเทพฯมากกว่าพวกมัน

30. ฉันเชื่อว่าเราจะเจริญ และเจ๋งกว่าตะวันตก ถ้าเราทำตามในหลวง

31. บุคคลอัจฉริยะสำหรับฉันคือไอน์สไตน์, ดาร์วินชี และในหลวง

32. ฉันรักในหลวง