ผู้แย๊วโตหลิง

เมื่อสัปดาห์ก่อนโดนลากไปหาดชะอำมาค่ะ

ด้วยช่วงนี้คงเพราะอากาศร้อน เลยไม่อยากเขียนอะไรเลย

แต่ติดนิสัยอัพบลอกแล้ว เลยขอฝากรูปติ๊งต๊องๆ

ในวันบ้าๆบอๆ เอาไว้ให้ดูเล่นแล้วกัน..

ปะ ไปทักทายทะเลกันซะหน่อยดีกว่า...

.

.

อ่ะ.. รูปแรกก็ไล่คนอ่านไปหมดแล้วมั๊งเนี่ย

จะปิดแล้วหนีไปบลอกอื่นยังทันนะ แบบว่านี่มันไม่ใช่ทริปอะไรเลยไง

เจตนาไปหวัดดีทะเลเท่านั้น ไม่ได้ตั้งใจถ่ายรูปวิวสวยๆมาฝาก

เพราะใครๆก็เคยไปที่นี่ เคยเห็นกันมาหมดแล้วเลยมีแต่รูปที่ถ่ายเล่น

.

ก็...ไม่รู้คนถ่ายมันคิดยังไงนะ (เล่าให้ฟังละกัน)

ตอนนั้นข้าเจ้าดีใจรีบลงไปทักทะเล แล้วกล้องข้าเจ้าอยู่ในกระเป๋า

ช่วงเปิดประตูรถเกิดอาการสติแตก หิ้วมาทั้งกระเป๋าเลย(ใบเบ้อเร่อ)

น้องข้าเจ้ามันคงเห็นแล้วเลยคิดว่าข้าเจ้าเป็นบานาน่าโบท

มันจึงเอาข้าเจ้าไปจัดองค์ประกอบซะ (well done เจงๆน้อง)

.

.

เดินสูดอากาศซักพักก็ตรงไปร้านอาหารทันทีเลย จะได้พักเหนื่อย

มีร้านครัวเม็ดทรายอยู่ใกล้ๆ ตั้งอยู่ริมหาดเป็นร้านแรก

รูปนี้เป็นรูปเดียวที่ถ่ายทะเลมาได้ตอนที่แสงสว่างจัดค่ะ

(นอกนั้นมีแต่รูปคนไม่เต็มบาทน่ะ ก๊ากๆๆ5555)

.

.

ก็ไม่รู้เป็นโรคอะไรอ่ะนะ ไปเที่ยวที่ไหนจะต้องถ่ายรูปอาหารที่นั่นมาตลอด

(เล่าอีกแล้ว)ตอนเคยนั่งรถไฟไปเชียงใหม่ เราสั่ง american breakfast

มาทานตั้งแต่เช้าตรู่เลย.. ตื่นซะไก่โห่มานั่งดูวิวบนรถไฟ กะกินไข่ไปด้วย

อยู่ๆก็นึกได้ ว่าลืมถ่ายรูปนิหว่า(เกลี้ยงแล้วด้วย แงๆ)

คงตื่นเต้นไปหน่อยที่ได้กิน ABF บนรถไฟน่ะ

ว่าแล้วข้าเจ้าก็ยังอุตส่าห์ถ่ายรูปซากกล่องเนยที่ฟลอยถูกเปิดไปแล้ว

มีดเปื้อนไข่ ขนมปังที่เหลือแต่เศษๆตกอยู่บนจาน แก้วกาแฟขอบเลอะๆ

และรอยบีบซอสมะเขือเทศแหว่งๆมาอยู่ดีอ่ะค่ะ (-*- สงสัยจะเป็นโรคจิต)

.

.

เชื่อไหมว่า "คุณเล็บงาม" สุภาพบุรุษในรูปนี้ มารยาทดีและน่ารักมาก

เขามาเลียมือต้อนรับเราอย่างสุภาพ ข้าเจ้ารู้สึกอย่างกับเขากำลังบอกเรา

ว่า"ยินดีต้อนรับนาคับ" (นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เจอหมาน่ารักมากๆที่ชะอำค่ะ)

ตอนแรกข้าเจ้านึกว่าเขามาขออาหาร(ทำไงดีบนโต๊ะมีแต่ซีฟู้ด)

เลยลองให้หางกุ้งไป เพราะชินกับหมาที่บ้าน(ไอ้พวกนั้นอะไรมันก็กินอ่ะ)

.

ปรากฏว่าเขาก็รับไป(ทำเหมือนกินค่ะ) แล้วแอบไปคายทิ้งไม่ให้เราเห็น

(พระเจ้าช่วย) พอน้องเรามันเห็น บอกว่านั่นไงมันเอาไปคายทิ้งตรงนั้น

เรางี้อายแทบมุดทะเลเลย(ก็ให้หางกุ้งไปตั้งสองหาง)

มารู้ทีหลังว่าเป็นหมาของเจ้าของร้าน มิน่าล่ะ (เป็นหมาไฮโซก็ไม่บอก)

.

.

ทานเสร็จแล้วก็ไปเดินเล่นต่อ พักนึงก็เย็นแล้วล่ะ

.

.

พอเห็นพระอาทิตย์ตก ก็เลยเริ่มคิดได้ว่าอ้อ ถ้าเราไปทางพัทยา

เราจะได้เห็นพระอาทิตย์ตกลงทะเลนิ ข้าเจ้าเลยลองคำนวณดูว่าถ้าตอนนี้

ว่ายน้ำไปดูที่ฝั่งพัทยาจะทันไหม คิดอยู่ซักพักก็สรุปว่าอาจจะไม่ทันนะ

ไม่ขอเสี่ยงดีกว่า เลยถ่ายตอนมันตกใส่ต้นไม้มาอย่างนี้แหล่ะค่ะ

.

อยากปลูกบ้านอยู่ตรงนี้จัง

.

ขับรถมาอีกฝั่งกินลมเล่นต่อซักพัก ไปหยุดตรงลานที่มีคนทำเอาไว้-

ให้ขึ้นไปตากลม(อ่านว่า "ตาก - ลม" นะ) เลยแวะขึ้นไปตากลมกะเขาบ้าง

ตอนนั้นเขาเตรียมจะเต้นแอโรบิคกันแล้วเปิดเพลงดังลั่นเชียว

.

ใครว่าเราอยู่อย่างโดดเดี่ยว?

.

จับภาพยานลึกลับได้ด้วยค่ะ ว่าจะส่งให้นาซ่าอยู่

ตอนเห็นครั้งแรกตกใจมาก มันบินมาใกล้หอบังคับการเลย(จังเลย)

ว่าไปนั่น..

จริงๆแล้ว ใต้กรอบภาพที่กล้องจับมาไม่ถึงนั้น ซ้ายมือเป็นเด็ก

กำลังถือเชือกที่ผูกกับว่าวโฟมอันเล็กๆที่ทำเป็นรูปเครื่องบินและมัน

กำลังลอยอยู่ในกรอบภาพนี้นั่นเองค่ะ แบบว่า..คนถ่ายมันติงต๊อง

(ส่วนคนเอารูปมาลงก็สติดี๊..ดีค่ะ)

.

.

มืดแล้วๆ

.

.

เห็นพระจันทร์ไหมคะ ดวงเล็กนิดเดียว ตรงกลางท้องฟ้าไล่เฉดด้วย

แอบมีสีส้มแถบเล็กๆแฝงอยู่(แสงอาทิตย์ยังไม่หมดฤทธิ์)

นี่ขนาดลืมเอากล้อง manual ไปด้วยนะนี่ ไม่งั้น...

.

ลมแรงมากๆ เก็บภาพมาเป็นหลักฐานค่ะ

.

รูปสุดท้าย...

.

กลับแล้วจ้า แล้ววันหลังจะมาหาใหม่นะ

อย่าลืมคิดถึงกันมั่งล่ะ

บ๊ายบาย...