คุยกับจข.บล็อก 
แผ่นดินที่รัก 
80 ปี สดุดี หมีงี่เง่า
posted on 19 Oct 2006 03:32 by chalita in 2005-2007, favorite
เจ้าหมีงี่เง่า(Silly Old Bear)หรือ เจ้าหมีพูห์ ตอนนี้มันเป็น
หมีปู่ไปแล้ว เพราะครบรอบตีพิมพ์(หรือวางจำหน่ายนี่แหล่ะ)
มาถึง 80 ปีเมื่อ 14 ตุลาคม นี้เอง แต่ทำไมเราเห็นแต่ดีสนี่ย์
(อเมริกา)ฉลองหว่า? search ยังไงที่ฝั่งอังกฤษก็เห็นมีแต่
ใน BBC. แถมลงรูปที่เป็นแบบฉบับของดีสนี่ย์ด้วย.. หรือว่า
ที่เราหลงดีใจกับการฉลองนั้น แท้จริงมันเป็นเพียงการตลาด
ของดีสนี่ย์ออนไอซ์เท่านั้นเองหรือ?
เราหลงรักวรรณกรรมเรื่อง Winnie-the-Pooh และThe House
at Pooh Corner อย่างมาก โดยแต่ก่อนเคยรู้จักชื่อเสียงมาบ้าง
แล้วในแบบฉบับของดีสนี่ย์นั่นแหล่ะ ในตอนแรกเราเห็นมันเป็นเพียง
การ์ตูนที่เป็นอิมเมจของสินค้า เหมือนแมวคิตตี้ กบเคโระ ฯลฯ มันไม่
ได้ต่างอะไรไปจากมิกกี้เมาส์เลย(เต็มที่ก็มีวีดีโอการ์ตูนประกอบพอ
ให้มีเรื่องราว)ซึ่งเราก็ไม่ได้ชอบหมีพูห์แต่อย่างใด แต่ก็สงสัยมานาน
แล้วว่าทำไมมันถึงมีชื่อเสียงนัก...
จนวันนึงชะตาชีวิตก็พาให้ไปพบหนังสือแปลเล่มหนึ่ง บนชั้นวางใน
ร้านดอกหญ้าสาขาชั้นห้าเซ็นทรัลปิ่นเกล้า(ตอนนี้เปลี่ยนเป็นร้าน
นายอินทร์ไปแล้ว)วันนั้นเองที่เราได้รู้จักกับเนื้อแท้ของหมีงี่เง่าตัวนี้
และเพื่อนๆที่แทบจะมีคาแรกเตอร์แบบนี้อยู่จริงบนโลกเสียด้วยซ้ำ
ภาพวาดของคุณ E.H.Shepard ที่แม้จะดูไม่เหมือนตุ๊กตาตัวจริง
ของคริสโตเฟอร์(โรบิน)แต่มันกลับตรงกับอารมณ์และบุคลิคของ
พวกมันที่อยู่ในใจเรายังไงอย่างงั้น
ประทับใจมันตรงนี้แหล่ะ ยิ่งได้อ่าน ยิ่งประทับใจ
เราไม่เคยหัวเราะกับหนังสือเล่มไหนอย่างนี้มาก่อน เราเคยขำกลิ้งกับ
หนังสือพี่โน๊ตอุดมนะ แต่รอยยิ้มและเสียงขำจากการอ่านหมีพูห์นั้น มัน
ต่างไปโดยสิ้นเชิง แถมยังไม่พบจากการอ่านหนังสือเล่มไหนๆอีกด้วย
รู้สึกถึงความรักลูกชาย(Christopher Milne) ของผู้ประพันธ์
(A. A. Milne)แต่นึกไม่ออกหรอกว่ารักมากแค่ไหน ถึงได้เล่า
นิทานเป็นเรื่องราวจากตุ๊กตาของคริสโตเฟอร์ได้ขนาดนี้
อ่านจบแล้ว ก็ยังไม่ใช่ว่าได้แค่ขำๆหรอกนะ สิ่งที่รู้สึกว่าได้ ก็คือ ถูก
จรรโลงใจให้หัวใจมันพองโต กับบางสิ่งที่คล้ายความรักที่เราไม่แน่ใจ
ว่ามันคืออะไร..แค่รู้ว่ามันยิ่งใหญ่มาก, ความซื่อบริสุทธิ์ที่แม้แต่เรา
คนกร้านโลกแล้วแต่กลับสัมผัสมันได้, ความเชื่อในฝันที่มันใกล้เคียง
กับความจริงอย่างแยกไม่ออกแต่ปราศจากอันตรายใดๆที่จะเชื่อ และ
ปรัชญาสุดล้ำลึกบางอย่าง ที่แฝงตัวไว้แทบจะทุกตัวอักษรและลายเส้น
เป็นหนังสือที่เราแนะนำให้กับทุกคนที่เราชอบเลยนะ มันถูกยืมไปแล้ว
กลับมาหาเราหลายต่อหลายครั้ง ทุกครั้งที่มันกลับมาจะมาพร้อมกับรอย
ยิ้มของคนที่ยืมไปบวกกับแสดงอาการเห็นด้วยว่าซาบซึ้งกับมันจัง บาง
คนถึงกับมองว่าเราเองนั่นแหล่ะ คือหมีพูห์
มีครั้งนึง แนะนำให้หลานตัวดียืมไปอ่าน เธอส่งกลับมา แล้วบอกว่า
"หมีพูห์ในหนังสือไม่เห็นสนุกเลย ในวีดีโอสนุกกว่า" แล้วเธอก็กอด
ตุ๊กตาพาวเวอร์พัฟเดินจากไป ทั้งๆที่เรียนอยู่ชั้นมัธยมต้นแล้ว
อือม์..ก็เป็นครั้งเดียวที่ดันเอาหนังสือไปให้คนที่ไม่อ่านหนังสือยืมน่ะ
เพียงเพราะเห็นว่าหลานสะสมตุ๊กตาหมีพูห์ไว้เยอะ ก็เลยคิดไปเอง
ว่าเธออาจจะดีใจที่ได้รู้จักมันอย่างแท้จริง ได้รู้ว่ามันมีเนื้อใน ที่ไม่ใช่
แค่เพียงนุ่น หรือแค่ใบหน้าสีเหลืองพร้อมตัวอักษร"P O O H"อยู่บน
กระติกน้ำ มันเป็นหมีที่งี่เง่าสมองเล็ก แต่กลับมีโปสเตอร์แสดงภาพ
มันกำลังบวกเลขอย่างชาญฉลาด..?
เอ..หรือมันจะสามารถเข้าใจโลกใบนี้ผ่านคณิตศาสตร์นะ?
แสบจริงๆเลย ที่หมีพูห์กลับไปเป็นเพียงแค่สัญลักษณ์บนสินค้า ทั้งๆที่
มันสามารถจรรโลงหัวใจคนจำนวนมากได้ ดั่งเนื้อแท้ของบุคคลท่านหนึ่ง
ที่ประดุจดั่งทองคำทว่ามีค่ามากกว่าอย่างหาค่าไม่ได้ แต่กลับถูกความ
พยายามจากคนที่บูชาวัตถุบางจำพวก เบียดบังท่านให้เหลือเป็นเพียง
สัญลักษณ์ ซึ่งก็ทำไม่สำเร็จ เพราะทองแท้ก็คือทองแท้วันยันค่ำ ไม่ว่า
จะเป็นความนิยมในวัตถุ หรือหน่วยงานจากประเทศมหาอำนาจใดๆ
ก็เปลี่ยนมันไม่ได้
ขอบคุณ คุณธารพายุ และทุกคนเลย
ที่แปลมันออกมาให้เราอ่านกันค่ะ
...
#1 By Milkyway.sk (คุณพ่อของต้นไม้) on 2006-10-19 03:42